Teatr Rozmaitości
szukaj 
szukaj w   
Wyszukiwanie zaawansowane
 
Biuletyn Informacji Publicznej
RSS Informacja o kanałach RSS Wersja mobilna Wersja dla niepełnosprawnych
 

BIP - Teatr Rozmaitości > Menu Podmiotowe > Kompetencje > Historia teatru

Historia teatru

  Drukuj
 

TR WARSZAWA (dawniej Teatr Rozmaitości) od kilkunastu lat jest jedną z najbardziej znanych scen w Polsce. Jako samodzielna placówka działa od 1972 r., choć jego początki sięgają lat 30. ubiegłego wieku, kiedy w podziemiach kamienicy przy Marszałkowskiej 8 rozpoczęła się działalność sceny należącej do tzw. Miejskich Teatrów Dramatycznych. Tuż przed wojną swój teatr otworzyła tu aktorka Maria Malicka. Kamienica przetrwała okupację i Powstanie, działało w niej kino, później Teatr Nowej Warszawy i namiastka opery. W 1947 r. teatr przyjął nazwę Rozmaitości, jednak zanim zyskał autonomię pełnił różne funkcje, najdłużej jako druga scena Teatru Klasycznego. W 1972 r. na Marszałkowską 8 przeniósł się zespół Studenckiego Teatru Satyryków. Szefem artystycznym został Andrzej Jarecki. Profil teatru wyznaczały wówczas komedie oraz współczesna satyra odnosząca się do aktualnych spraw. W 1982 na miejscu Jareckiego pojawił się Andrzej Maria Marczewski a wraz z nim przyszli do teatru nowi aktorzy i współpracownicy, którzy podjęli próbę zmierzenia się z ambitnym repertuarem. Następne lata nie były szczęśliwe, w 1988 r. za dyrekcji Ignacego Gogolewskiego w teatrze wybuchł pożar, spłonęła widownia i część sceny. Teatr Rozmaitości grał poza swoją sceną, przede wszystkim w Teatrze Buffo.

 

W połowie lat 90. do Rozmaitości przyszła grupa ze zlikwidowanego Teatru Szwedzka 2/4 i choć ekipa Wojciecha Maryańkiego nie przejęła teatru na dłużej, utorowała drogę młodszym, którzy nadali mu rangę i rozgłos. Po krótkiej, ale intensywnej dyrekcji Piotra Cieplaka młodą publiczność przyciągnął do teatru entuzjastycznie przyjęty BZIK TROPIKALNY. Pierwsze przedstawienie w reżyserii Grzegorza Jarzyny stanowiło rodzaj inicjacji nowego teatralnego pokolenia. Datę premiery BZIKA... – 18 stycznia 1997 r. do dziś uważa się za cenzurę w najnowszych dziejach polskiego teatru. Spektakl okrzyknięto wydarzeniem, najciekawszą inscenizacją Witkacego w Polsce od wielu sezonów. Niespełna rok później Jarzyna przejął dyrekcję artystyczną Teatru Rozmaitości. W 2003 uznał, że nazwa teatru jest za długa i skrócił ją do kryptonimu TR.

 

Wysoką pozycję TR w rankingach młodych scen europejskich potwierdzają liczne nagrody zdobywane na krajowych i zagranicznych festiwalach. Współpracę z teatrem podjęło wielu wybitnych reżyserów - Grzegorz Jarzyna, Krzysztof Warlikowski, Krystian Lupa, René Pollesch, oraz reprezentanci młodszego pokolenia, jak Jan Klata - przygotowując szeroko komentowane realizacje. Zespół aktorski TR należy do europejskiej czołówki. Poszukiwania nowego języka ekspresji teatralnej oznaczają dla TR nie tylko sięganie po nowe, współczesne teksty dramatyczne, ale również reinterpretację klasyki.

 

Teatr działa też jako centrum sztuki i szeroko rozumianych poszukiwań i eksperymentów artystycznych. Od 2000 r. regularnie odbywają się tu wystawy, pokazy filmów, próby czytane nowych dramatów oraz koncerty. Po sukcesie projektu Teren Warszawa (sezon 2004/2005), którego efektem były premiery prezentowane w większości poza siedzibą teatru, w sezonie 2005/2006 zaproszono widzów do uczestnictwa w nowym projekcie: TR/PL, którego celem było poszukiwanie formy dramatycznej dla współczesnej Polski. Projekt uzupełniony był cyklem dziewięciu odczytów na temat „O czym w Polsce się nie mówi, a mówić powinno” oraz akcji polegających na zderzeniu teatru i pozateatralnych form wyrazu. W cyklu Nowa Dramaturgia prezentowane są, w formie prób czytanych, nowe dramaty polskie i zagraniczne.


 

 

 
 
Wprowadził BZMW/ext.mkolaciak 15-02-2011
Aktualizujący bzmw/ext.jstoczynska 14-08-2012
Zatwierdzający bzmw/ext.spomirski 16-08-2012
Publikujący Bartold Jan (Gabinet Prezydenta (GP)) 16-08-2012
Liczba odwiedzin: 3575
Rejestr zmian